Niejednokrotnie można spotkać się z takim stanowiskiem organów spółdzielni, że zarząd ma możliwość odmowy zwołania walnego zgromadzenia spółdzielni mieszkaniowej na wniosek przynajmniej 1/10 członków spółdzielni, w sytuacji, gdy uchwały - zdaniem zarządu - które zostały zaproponowane przez wnioskodawców są sprzeczne z prawem. Stanowisko to jednak nie znajduje jakiejkolwiek podstawy w obowiązujących przepisach prawa. 

Art. 39 § 2 pkt 2 Ustawy – Prawo spółdzielcze nakazuje zarządowi obligatoryjnie zwołać walne zgromadzenie spółdzielni w przypadku wystąpienia z takim żądaniem przynajmniej jednej dziesiątej członków Spółdzielni. Zgodnie z § 4 wspomnianego artykułu żądanie zwołania walnego zgromadzenia powinno być złożone pisemnie z podaniem celu jego zwołania. Ustawodawca nie wprowadził jakiejkolwiek normy prawnej, która pozwalałaby Zarządowi kontrolować merytoryczną zawartość wniosku, bądź zasadność, celowość lub zgodność z prawem celu zwołania walnego zgromadzenia wskazanego we wniosku spółdzielców. Zarząd więc jest związany wnioskiem członków Spółdzielni, a wskazanie celu zwołania walnego zgromadzenia winno być badane jedynie pod względem formalnym, tj. czy we wniosku ten cel został faktycznie wskazany.

O ostatecznej treści uchwał, a także ich uchwaleniu decyduje walne zgromadzenie samodzielnie, jako najwyższa władza spółdzielni, zaś o zgodności z prawem podjętych uchwał rozstrzyga ostatecznie niezawisły Sąd. W związku z tym imputowanie sobie uprawnienia władzy sądowniczej przez Zarząd nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia prawnego.

Z praktyki wiadomo, że najpowszechniejszymi powodami odmowy zwołania przez zarządy spółdzielni walnego zgromadzenia są sytuacje, gdy członkowie spółdzielni mają zamiar odwołać zarząd z uwagi na brak udzielonego absolutorium, podczas gdy brak jest również obowiązującej uchwały w przedmiocie nieudzielenia absolutorium. Wielokroć zdarza się, że uchwała w sprawie nieudzielenia absolutorium, faktycznie podjęta przez Walne Zgromadzenie, ostatecznie jest uchylana przez Sąd z uwagi na proceduralne nieścisłości w trakcie samych obrad, co skrzętnie wykorzystuje zarząd w sytuacji niekorzystnego wyniku obrad.

Warto jednak zauważyć, że art. 49 § 4 Ustawy – Prawo spółdzielcze uprawnia walne zgromadzenie do odwołania członków zarządu, którym nie udzieliło absolutorium. Bezsprzecznie zgodnie z art. 38 pkt 2 przedmiotowej Ustawy walne zgromadzenie podejmuje uchwały w sprawie m. in. udzielenia absolutorium członkom zarządu. Uchylenie uchwał przez sąd powszechny w sprawie nie udzielenia absolutorium członkom zarządu automatycznie nie powoduje takiego stanu rzeczy, że owo absolutorium zostało członkom zarządu udzielone. Brak bowiem jest pozytywnej uchwały dla członków Zarządu podjętej przez Walne Zgromadzenie, ergo – zarządowi nie udzielono absolutorium, a więc nie widać przeszkód, by członków Zarządu nie można było zgodnie z prawem odwołać. Należy wskazać jednak, że ocena tego zagadnienia nie może należeć do samego Zarządu, który przecież jest stroną w sporze, bowiem to dopiero sąd powszechny badając ewentualną uchwałę o odwołaniu (nie jest bowiem przesądzone, że Walne Zgromadzenie ostatecznie odwoła członków Zarządu) stwierdził by jej ważność, bądź by ją uchylił.

Niezwołanie walnego zgromadzenia spółdzielni w sytuacji istnienia takiego obowiązku stanowi przestępstwo określone w art. 267c pkt 4 Ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze. Jest ono ścigane z oskarżenia publicznego, a więc w sytuacji powzięcia przez organy ścigania (policja/prokuratura) wiadomości o jego popełnieniu, winny one natychmiast wszcząć w tej sprawie postępowanie przygotowawcze.